Po śmierci Pawła VI w sierpniu 1978 r. i po krótkim, bo trwającym I Karol Wojtyła nieco ponad miesiąc, pontyfikacie Jana Pawła 1, na październikowym 1 papieżem konklawe doszło do prawdziwej sensacji. Po raz pierwszy od 456 lat pa¬pieżem nie został Włoch. Zebrani w Rzymie kardynałowie 16 paździer¬nika wybrali na tron Stolicy Apostolskiej Polaka, metropolitę krakow¬skiego, Karola Wojtyłę. Nagle wzrósł autorytet polskiego Kościoła, peerelowskie władze natomiast nie bardzo wiedziały, jak w tej sytuacji się zachować. W znacznie większe zakłopotanie wpędziło je zaprosze¬nie, które Episkopat wystosował do papieża. Zaproszono bowiem Jana Pawła II, by złożył wizytę w kraju. Mimo silnego oporu ze strony Krem¬la (I sekretarz KPZR Leonid Breżniew w osobistej rozmowie telefonicz¬nej ostrzegał polskiego przywódcę przed tą wizytą i namawiał do jej uniemożliwienia), władze dopuściły do papieskiej pielgrzymki. Odbyła się ona w dniach od 2 do 10 czerwca 1979 r. Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach w 1920 r., gdzie rozpoczął edukację, którą kontynuował w Krakowie. W czasie okupacji pracował jako robotnik, znajdując jed¬nak czas na realizację pasji aktorskich i literackich. Świę¬cenia kapłańskie otrzymał w 1946 r. w Krakowie, po czym studiował w Rzymie.
